Nieuwsbrief maart 2011
Konijnen entingsdagen.
Het is ons vorig jaar erg goed bevallen om op afspraak te werken tijdens het konijnen enten. Het voordeel voor u is dat u minder lang hoeft te wachten. U kunt tegen gereduceerd tarief uw konijn laten nakijken en vaccineren. U moet hiervoor dus een afspraak maken op een van de ondergenoemde data.
De entingsdagen zijn:
Donderdag 14 april van 16:00 uur - 18:30 uur en
vrijdag 15 april van 16:00 uur - 18:30 uur.
Tijdens deze entingsdagen wordt er gevaccineerd tegen de volgende prijzen:
Myxomatose enting: 26,00 euro
Viraal haemorragisch syndroom enting: 26,00 euro
Myxomatose- en viraal haemorrhagisch syndroom enting: 29,00 euro
Buiten deze entingsdagen is de enting 6,00 euro duurder. Als u niet op de entingsdagen kunt komen, proberen wij bij voldoende belangstelling een extra entingsdag te plannen. U kunt ons hier over opbellen.
Konijnziekten en de mogelijk tot vaccinatie.
Viraal Haemorragisch Syndroom
Viraal Haemorragisch Syndroom (VHS) is een zeer besmettelijke en vaak dodelijke konijnenziekte. VHS werd in 1984 voor het eerst in China waargenomen. De ziekte komt nu ook in Europa voor, en wordt veroorzaakt door een virus. Via ontlasting, besmette dieren en vers gesneden gras kan de ziekte zich snel verspreiden.
Symptomen:
Voornamelijk konijnen ouder dan 10 weken worden door VHS getroffen.De tijd tussen besmetting en het zien van de eerste symptomen bedraagt 1 tot 3 dagen.
Er zijn 3 vormen:
- De zeer snel verlopende vorm: gekarakteriseerd door plotselinge dood.
- De snel verlopende vorm: sloom, niet eten, benauwdheid, koorts, problemen met de coordinatie, soms schreeuwen en tandenknarsen. Vaak in het laatste stadium een schuimige bloederige neusuitvloeiing gevolgd door de dood.
- De milde vorm: deze vorm is zeldzaam, de konijnen herstellen en zijn levenslang beschermd voor de ziekte.
Preventie:
De ziekte is te voorkomen door te enten. Binnen 7 dagen na toediening is het geente konijn beschermd voor een periode van 12 maanden. Aan te raden is om jaarlijks te enten.
Myxomatose
Sinds de jaren vijftig is Myxomatose een ziekte die zich in sterke mate verbreid heeft. Myxomatose leidt ieder jaar weer tot aanzienlijke sterfte bij wilde en tamme konijnen. De ziekte wordt veroorzaakt door het myxomatosevirus, en kan zich op verschillende manieren verspreiden. De belangrijkste is via stekende insecten zoals vlooien, muggen en vliegen. Ook is besmetting via direct contact met besmette dieren of materialen (gras!) mogelijk. Wanneer de infectie in een groep dieren is aangeslagen is het verloop zeer moeilijk te beinvloeden. Maatregelen om de ziekte te voorkomen zijn dus van essentieel belang.
Symptomen:
Jonge konijnen zijn gevoeliger dan volwassen dieren. De tijd tussen besmetting en het zien van de eerste symptomen bedraagt enkele dagen tot een week. In de huid van aangetaste dieren ontwikkelen zich weke bobbels (myxomen). Voorkeursplaatsen voor deze myxomen zijn: rond de ogen, snuit, rond de oren en de anaalstreek. Na verloop van tijd kleven de oogleden aan elkaar en ontstaat er een vaak pussige oog- en neusuitvloeiing. Veel konijnen sterven tgv. een myxomatose-infectie.
Preventie:
Zorgen dat het konijn niet in aanraking komt met het virus. Dit kan men o.a. bereiken door insecten te weren door fijnmazig gaas, vlooien- bestrijding, enz. Echter dit blijkt vaak een onmogelijke opdracht.
De beste preventie is dan ook vaccinatie. De meest geschikte tijd om tegen myxomatose te enten is in het voorjaar, aangezien het gevaar op besmetting via insecten in de zomer het grootst is. Het kan raadzaam zijn om de enting in het najaar te herhalen bij jonge dieren of dieren die buiten worden gehouden (meer insecten).
NB: Op de injectieplaats kan een zwelling optreden welke in het algemeen weer vanzelf verdwijnt. Dwergkonijnen lijken in dit opzicht echter heftiger te reageren dan andere rassen. Dit kan een reden zijn om geen dwergrassen te vaccineren.
LET OP: rabiës uitbraak in Italië.
Het Italiaanse 'Istituto Zooprofilattico Sperimentale delle Venezie' meldt dat vanaf oktober 2008 tot en met 18 februari 2011 in totaal 287 dieren met rabiës zijn aangetroffen in 4 regio's in het noorden van Italië. Tussen 1 januari en 15 december 2010 werden hiervan 209 gevallen gerapporteerd. Opvallend is dat er sinds 2010 ook rabiës onder 8 huiskatten en een paard is vastgesteld. Tot nu toe zijn er geen gevallen van rabiës bij de mens gerapporteerd in deze gebieden. De Italiaanse autoriteiten zijn begonnen met het bestrijden van rabiës, zoals o.a. het vaccineren van vossen en landbouwhuisdieren, intensieve observatie onder wilde dieren en een voorlichtingscampagne. In oktober 2008 werd een vos met rabiës in het noordoosten van Italië in de regio Friuli-Venezia Giulia aangetroffen, nadat het dier een bergwandelaar had aangevallen. Italië was vrij van rabiës, maar in 1995 werd in hetzelfde gebied rabiës bij een vos vastgesteld.
De huidige uitbraak van rabiësvirus in Italië.

De laatste uitbraak van hondsdolheid onder dieren in Nederland was in 1988. Deze uitbraak was aanleiding voor een grootscheepse orale vaccinatiecampagne onder vossen. Sindsdien heeft er in Nederland geen overdracht van het klassieke rabiësvirus onder dieren meer plaatsgevonden. Bewaking op insleep blijft echter noodzakelijk ook gezien de huidige verspreiding in Europa en de toename van illegale puppyhandel. Volgens een schatting komen ongeveer 80.000 van in Nederland verkochte puppies uit het buitenland.
Met dieren naar het buitenland reizen
Huisdiereigenaren komen vaak bij de dierenarts om advies te vragen over het reizen met dieren naar het buitenland. Hiervoor gelden voor verschillende landen (binnen en buiten Europa) verschillende regels. Voor meer info, zie: http://www.licg.nl/wcs/lcg/nl/3830/invoereisen-per-land.html

Voor reizen van en naar Italië is niets veranderd: alle honden, katten en fretten moeten zijn ingeënt tegen rabiës, de dieren moeten identificeerbaar zijn door middel van een chip en deze gegevens moeten genoteerd worden in een begeleidend Europees dierenpaspoort.
Dieren zijn in het algemeen door vaccinatie goed beschermd tegen rabiës, maar het is toch aan te bevelen het contact met zoogdieren in deze regio's zoveel mogelijk te vermijden, mede omdat je als eigenaar van een huisdier vaak meer risico hebt om contact te hebben met een ander, mogelijk besmet, dier.
Meer informatie over rabiës: http://www.cvi.wur.nl/NL/onderzoek/dierziekten/rabies/
Teken tips!
Teken op mens en dier
Teken behoren tot de spinachtigen. De teken in Nederland (Ixodus ricinus) hebben een gastheer nodig. Dit kunnen naast mensen ook verschillende diersoorten zijn zoals wilde vogels en huisdieren. De volwassen teken paren op de gastheer, waarna de wijfjes zich in een week volzuigen met bloed en van de gastheer afvallen, waarna ze duizenden eitjes leggen en sterven. Teken klimmen in grassprieten en struiken en wachten op een geschikte gastheer en zullen zich dan daarop hechten. Door de trillingen die de mogelijke gastheer veroorzaakt en door de uitgeademde kooldioxide van het dier, worden de teken actief. Ze zijn voornamelijk actief in vochtige klimaatomstandigheden (Met name in voorjaar en herfst maar ze kunnen tegenwoordig al het hele jaar actief zijn).
In sommige gebieden zijn al circa dertig procent van de teken besmet met de bacterie Borrelia burgdorferi. Deze bacterie wordt door de teek van de ene naar de andere gastheer overgebracht en veroorzaakt de ziekte van Lyme. Die ziekte kan verschillende effecten hebben op de verschillende diersoorten.
Na 31 maart 2011 is de website: http://www.weekvandeteek.nl/ bijgewerkt.
Voor meer informatie over teken en de bestrijding ervan zie; Informatie over teken.
|